ای نخست همیشگی یکتا                                                 آفتاب قدیمی ی دنیا
سیب سرخ بهشت پیغمبر                                                یک سبد یاس بر جمال شما
ابتدایت همیشه نا معلوم                                                  انتهای تو نیز نا پیدا
راستی گر نباشی ای بانو                                               چه غری
ب است حرفهای خدا
خانه ات پایتخت این عالم                                               حجت من حدیث سبز کسا
فاطمه ای فرشته خیرات
بر تو و خاندان تو صلوات
چشمهایت ستاره می بارد                                              مثل خورشید روشنی دارند
نور ماه و ستاره و خورشید                                           چقدر پیش چشم تو تارند
جلوه کردی و از مکان خودت                                        آمدی وفرشته ها دارند …
از بلندا ی عرش تا مکه                                                سر راه تو یاس می کارند
آمدی و تمام هر چه که  هست                                        به مقام تو سجده می آرند
فاطمه ای فرشته خیرات
بر تو و خاندان تو صلوات
ای خداوندی تجسم ما                                                  کعبه بی نشان مردم ما
صبح روز نخست ریخته اند                                         جای انگور سیب در خم ما
سوره ی مکی رسول خدا                                             نذر چشمانتان تبسم ما
بامتان پشت بام جبرا ئیل                                              خانه ات آسمان هفتم  ما
گردش مهربان این دستاس                                           آرد داری برای گندم ما

فاطمه ای فرشته خیرات

بر توو خاندان تو صلوات

سروده علی اکبر لطیفیان